Een ton voor het fusie ROC.

Als tegenprestatie voor de vestiging van het hoofdkantoor van de fuserende ROC’s Westerschelde en Zeeland in Terneuzen, hebben de Colleges van Bestuur (CvB) van deze instellingen om een bijdrage in o.a. de extra reis- en huisvestingskosten van het ROC-personeel gevraagd. Op zich geen probleem dat men dit probeert.

Een voorstel van het huidige College van Burgemeester en Wethouders van Hulst is vorige week donderdag besproken in de Commissie Middelen. Dit voorstel muntte uit in oppervlakkigheid. Afgezien van het feit dat deze bijdrage al was toegezegd en opmerkingen in de sfeer dat dit zo goed voor de werkgelegenheid zou zijn, repte het voorstel op geen enkele manier over voorwaarden waaronder dit geld beschikbaar zou worden gesteld. Het hele College van B & W of alleen de portefeuillehouder Onderwijs Van Driessche zijn kennelijk nog niet eens op het idee gekomen om als voorwaarde te stellen dat voor Zeeuws-Vlaanderen zo niet alle, dan toch op zijn minst ruim voldoende opleidingsmogelijkheden voorhanden blijven, zodat onze jeugd en jongvolwassenen niet met alle kosten van dien naar “den overkant”  moeten voor de door hun gewenste opleidingen. In de strijd tegen de vergrijzing willen we die immers graag zo lang mogelijk voor deze regio behouden. Hoe lang het hoofdkantoor voor dit geld in Terneuzen blijft daar rept het collegevoorstel ook niet over.

Voor de financiële positie van de ROC’s is een gemeentelijke bijdrage niet noodzakelijk.

Gelukkig was het CvB van het ROC-Westerschelde bereid om tijdens de commissievergadering informatie te verstrekken die niet in het Collegevoorstel stond.

Beide ROC’s boeken afzonderlijk nog een jaarlijks positief resultaat van vele tonnen in. Op onze vraag naar de financiële voordelen van de fusie deelde het CvB mede dat men op overhead een voordeel verwacht van zo’n 2,5 miljoen per jaar. Ook op de kosten voor de kerntaak “het verzorgen van onderwijs” verwacht men een aanmerkelijk voordeel, maar daar wil men geen rekening mee houden omdat men dit – overigens naar onze mening terecht – beschikbaar wil houden voor de kerntaak onderwijs. Desalniettemin was de boodschap dat er ondanks een gemeentelijke financiële bijdrage tientallen opleidingsmogelijkheden in Zeeuws-Vlaanderen op de nominatie staan om te verdwijnen.

Kortom; de financiën van de straks gefuseerde ROC’s zijn meer dan toereikend om de vermeende extra kosten voor vestiging van het hoofdkantoor in Terneuzen zelf te dragen, zonder dat dit ten koste gaat van het onderwijsbudget en zonder dat hiervoor een bijdrage vanuit schaarse gemeentelijke middelen noodzakelijk is.

Werkgelegenheid.

Wat is nu het voordeel voor de werkgelegenheid in Zeeuws-Vlaanderen als het hoofdkantoor van het gefuseerde ROC in Terneuzen staat. Zoals wij begrepen hebben komen dan dagelijks gedurende kantooruren zo’n 110 medewerkers die nu aan “den overkant” werken naar Terneuzen. Die gaan na afloop van hun werktijd weer terug naar “den overkant”. Wij verwachten niet dat velen zullen kiezen om te verhuizen, zeker niet aangezien er geen enkele garantie wordt gegeven hoe lang dit hoofdkantoor in Terneuzen zal blijven. Dus ze zullen voor zolang het duurt hun geld wel verdienen in Zeeuws-Vlaanderen, maar naar verwachting niet hier besteden.

Natuurlijk kun je er op rekenen dat in de toekomst als zittend personeel de dienst verlaat er vacatures ingevuld kunnen worden door mensen uit Zeeuws-Vlaanderen, maar de vraag is of tegen die tijd het hoofdkantoor nog wel in Terneuzen staat.

Tenslotte.

Als we voor elke bedrijfsvestiging/instelling die mogelijk Zeeuws-Vlaanderen wil verlaten van gemeentewege dit soort bijdragen zonder voorwaarden vooraf moeten gaan betalen lijkt ons het hek van de dam. Laat ons dit geld, als we dit kennelijk toch kunnen missen, dan liever gebruiken om het vestigingsklimaat, zoals infrastructuur, voor vestiging van echt nieuwe bedrijven aantrekkelijker te maken, of voor het behoud van goed onderwijs.

Hulst, 12 september 2011

Frans de Vries en Rene van Domburg, fractieleden PROGRESSIEF HULST

P.S. Hoe was het ook weer met Den Dullaert die een veel bescheidenere steun vroeg om een  moeilijke periode door te komen nadat ze het hadden gepresteerd om jaarlijks met zo’n 2 ton minder subsidie toe te komen?

Juist ja; een heleboel negatieve publiciteit vanuit het college/ de coalitie; een diepgaand accountantsonderzoek en uiteindelijk ook nog eens hypothecaire garanties eisen als voorwaarde voor de gemeentelijke garantstelling voor een bankkrediet waar de gemeente al lang garant voor stond. Een staaltje van bestuurlijke willekeur dat zijn weerga niet kent. De een krijgt het zonder voorwaarden toegeschoven en de ander wordt tot op het bot afgekloven.